Перайсці да змесціва

Код прымусу

Другі пароль, які апусташае акаўнт

Задайце два коды замест аднаго. Першы адкрывае праграму. Другі сцірае ўсе паведамленні, кантакты і ключы на прыладзе і выходзіць з акаўнта - без папярэджання, без пацвярджэння, і на экране нішто не кажа, які код вы ўвялі.

Шыфраванне адказвае на пытанне «ці могуць яны гэта прачытаць?». Яно не адказвае на пытанне «што будзе, калі над вамі стаяць і патрабуюць пароль?». Код прымусу - адказ на другое пытанне, і вузкі. Прачытайце, чаго ён не робіць, перш чым на яго спадзявацца.

Што адбываецца, калі вы яго ўводзіце

Экран блакіроўкі прымае абодва коды. Сапраўдны адкрывае праграму. Код прымусу запускае сціранне, а потым паказвае экран прывітання - роўна такі, як у толькі што ўсталяванай праграмы: той жа экран, тыя ж словы, ніякіх паведамленняў, ніякай затрымкі, ніякіх слядоў акаўнта, які быў тут секунду таму.

Сціранне наўмысна ўпарадкавана так, каб першым знікала бачнае. Паведамленні і кантакты выдаляюцца раней за ключы, таму працэс, забіты на паўдарозе, пакіне зламаную ўсталёўку, а не чытэльную перапіску. Фраза аднаўлення выдаляецца з Keychain, абодва паролі выдаляюцца, і разам з імі выключаецца біяметрычная разблакіроўка.

Лічыльнік няўдалых спроб таксама абнуляецца. Праграма, якую толькі што сцерлі, але якая яшчэ чатыры хвіліны адмаўляецца прымаць паролі, яўна не свежая ўсталёўка - а ў гэтай дэталі ўвесь сэнс.

Чаму два коды нельга адрозніць

Код прымусу нічога не варты, калі праграма паводзіць сябе для яго інакш. Гэта абараняюць дзве рэчы.

Па-першае, абодва хэшы захоўваюцца пад адной соллю, таму пры ўводзе кода вылічваецца адзін хэш і параўноўваецца з абодвума за пастаянны час. У ранняй версіі ў кода прымусу была свая соль, а значыць - другое вывядзенне ключа пры кожнай разблакіроўцы: яно падвойвала чаканне для ўсіх, а калі прапускаць яго пры несупадзенні, шлях прымусу стаў бы прыкметна хутчэйшым для таго, хто трымае тэлефон і глядзіць на экран.

Па-другое, код прымусу павінен быць той жа даўжыні, што і пароль. Клавіятура адпраўляе код адразу пасля апошняй лічбы, таму код іншай даўжыні ўвогуле немагчыма было б увесці - гэта была б налада, якая моўчкі нічога не робіць і выяўляецца ў горшы момант. Задаць код іншай даўжыні нельга.

Ператварыць сам пароль у код прымусу таксама нельга. Праверка спачатку звярае сапраўдны пароль, таму супадзенне было б распазнана як «адкрыць», і код прымусу ціха перастаў бы працаваць. Такая змена адхіляецца.

Чаго ён не робіць

Ён нічога не сцірае з блокчэйна. Ужо апублікаваны шыфратэкст пастаянны і публічны. Без ключоў яго ніхто не прачытае, але тое, што адрас адпраўляў паведамленні, і калі, застаецца бачным назаўсёды. Код прымусу знішчае копію на вашай прыладзе. Адпраўленае ён не адклікае.

Ён не сцірае ваш тэлефон ці камп'ютар. Выдаляюцца толькі даныя PrivaMesh. Фота, іншыя месенджары і ўсё астатняе не кранаюцца.

Ён нікога не папярэджвае. Няма ні ціхай трывогі, ні паведамлення кантакту, ні сервера, якому можна паведаміць, - сервера няма ўвогуле. Сціранне - гэта ўсё дзеянне цалкам.

Ён не паказвае акаўнт-прынаду. Некаторыя інструменты замест гэтага адкрываюць другі, бяскрыўдны профіль. PrivaMesh апусташае сапраўдны і паказвае праграму ў стане першага запуску. Што з гэтага бяспечней, залежыць ад таго, хто пытаецца і што ён ужо ведае; наш варыянт - больш простае абяцанне, і мы сапраўды можам яго стрымаць.

Ён не дапаможа, калі з прылады ўжо знялі вобраз. У таго, хто скапіяваў сховішча да таго, як вы нешта ўвялі, гэтая копія застанецца. Код прымусу абараняе момант, калі вас просяць разблакаваць, а не час да яго.

Яго нельга адмяніць. Фраза аднаўлення вяртае асобу і кантакты на новай прыладзе, але ніколі - перапіску: прамая сакрэтнасць знішчае гэтыя ключы пасля выкарыстання. Выпадкова ўведзены код прымусу назаўсёды каштуе вам гісторыі. Выберыце два коды, якія немагчыма пераблытаць пад ціскам.

Перабор абмежаваны, для абодвух кодаў аднолькава

Пяць няправільных уводаў запускаюць паўзу, якая расце, - 30 секунд, хвіліна, дзве, чатыры і так да гадзіны, - і яна паказана на экране, каб чаканне было зразумелым, а не загадкавым. Падчас паўзы біяметрычная разблакіроўка адхіляецца, так што ёю нельга абысці чаканне. Перад параўнаннем коды расцягваюцца павольным вывядзеннем ключа - менавіта гэта робіць перабор кароткага лічбавага кода дарагім для таго, у каго ёсць копія сховішча.

Пацвярджэнне пароля ўнутры налад - каб паказаць фразу ці змяніць код - у гэты ліміт не залічваецца. Абараняць ад перабору ўжо разблакаваную праграму бессэнсоўна, а дазволіць памылцы ў наборы замкнуць вас у вашым жа акаўнце - рэальны кошт. Гэтая праверка таксама адхіляе код прымусу: гэта не пароль, і калі б ён прымаўся там, ім можна было б мяняць тую самую наладу, якую ён павінен абараняць.

Дзе гэта працуе сёння

Windows

Ёсць, пачынаючы з 1.0.0

Абодва коды задаюцца ў наладах. Сціранне выдаляе лакальную базу, адкрывае яе зноў пустой і ачышчае ключы, якія трымае Windows DPAPI. Праграма вяртаецца ў стан першага запуску.

Android

Ёсць, пачынаючы з 0.1

Сціранне спачатку закрывае базу, потым выдаляе яе файлы разам з часопісам папераджальнага запісу, файламі налад і кэшамі і адмяняе фонавыя задачы, якія інакш адкрылі б іх зноў.

iPhone

У зыходным кодзе, але яшчэ не ў App Store

Код напісаны, пратэставаны і адкрыты, але бягучая версія ў App Store, 1.1, сабрана 13 жніўня 2026 года - раней за яго. Ён з'явіцца ў наступным рэлізе. Да таго часу код прымусу ёсць толькі ў дэсктопным і Android-кліенце.

Паводзіны аднолькавыя на кожным кліенце, дзе ён ёсць: тыя ж два коды, тое ж правіла роўнай даўжыні, тое ж параўнанне за пастаянны час, тая ж паўза. Адрозніваецца толькі тое, што сціранне павінна выдаліць на кожнай сістэме, бо база Windows, база Android і звязка ключоў iOS ламаюцца па-рознаму, калі выдаляць іх неахайна.

Усе тры рэалізацыі адкрытыя, і іх можна прачытаць, перш чым ім давяраць: iOS, Windows і Android.

Частыя пытанні

Што такое код прымусу?

Другі пароль, які сцірае акаўнт замест таго, каб адкрыць яго. Вы задаяце абодва: першы разблакуе праграму, другі выдаляе ўсе паведамленні, кантакты і ключы на прыладзе і вяртае праграму да экрана першага запуску, нічым не паказваючы, які код быў уведзены.

Ці можна адрозніць два коды?

Па праграме - не. Абодва захоўваюцца пад адной соллю, таму адно вывядзенне параўноўваецца з абодвума за пастаянны час, а код прымусу павінен быць той жа даўжыні, што і пароль. Пасля сцірання праграма паказвае той жа экран прывітання, што і свежая ўсталёўка, а лічыльнік няўдалых спроб абнуляецца, каб нішто гэтаму не супярэчыла.

Ці выдаляе код прымусу мае паведамленні з блокчэйна?

Не. Ужо апублікаваны ў Solana шыфратэкст пастаянны і публічны. Ніхто не прачытае яго без толькі што знішчаных ключоў, але тое, што адрас адпраўляў паведамленні, і калі, застаецца бачным. Код прымусу сцірае копію на вашай прыладзе; адклікаць адпраўленае ён не можа.

Ён сцірае ўвесь тэлефон?

Не. Выдаляюцца толькі даныя PrivaMesh: яго паведамленні, кантакты, ключы, абодва паролі і біяметрычная разблакіроўка. Больш на прыладзе нічога не кранаецца.

Ці можна адмяніць сціранне або вярнуць перапіску?

Не. Фраза аднаўлення вяртае асобу і кантакты на новай прыладзе, але ніколі - перапіску: прамая сакрэтнасць знішчыла гэтыя ключы паведамленняў пасля выкарыстання. Выберыце два коды, якія немагчыма пераблытаць пад ціскам.

У якіх версіях PrivaMesh ёсць код прымусу?

У кліенце для Windows пачынаючы з 1.0.0 і ў кліенце для Android пачынаючы з 0.1 - абодва выйшлі 27 жніўня 2026 года. На iPhone код напісаны і адкрыты, але бягучая версія ў App Store, 1.1, сабрана 13 жніўня, раней за яго, так што ён з'явіцца ў наступным рэлізе.

Чытаць далей