محدودیت‌ها
PrivaMesh از چه چیزهایی محافظت نمیکند
هر ابزار حریم خصوصی حدی دارد. حدود ما اینجا فهرست شده‌اند، نه اینکه خودتان کشفشان کنید؛ چون محصولی که فقط نقاط قوتش را منتشر میکند از شما اعتماد کورکورانه می‌خواهد.
خلاصه: متن رمزشده روی زنجیرهی عمومی دائمی است، زمان تراکنش‌ها آشکار است مگر اینکه ترافیک پوششی را روشن کنید، ارائهدهندهی RPC آیپی شما را می‌بیند، و تاریخچه‌ی پیام‌ها هرگز بازیابی نمی‌شود.
متن رمزشده برای همیشه روی زنجیرهی عمومی می‌ماند
هر پیام به‌صورت متن رمزشدهی پرشده روی Solana نوشته می‌شود و هرگز منقضی نمی‌شود. بدون کلیدهایی که پس از استفاده نابود می‌شوند خوانا نیست، اما مهاجم می‌تواند آن را امروز ضبط کند و تا هر زمان نگه دارد. اگر روزی رمزنگاری شکسته شود، آنچه ضبط شده هنوز آنجاست.
وقوع یک تراکنش و زمان آن عمومی است
نشانی‌های یک‌بارمصرف پنهان میکنند پیام برای کیست و پرکردن طول آن را پنهان میکند. هیچکدام پنهان نمی‌کنند که تراکنشی در لحظه‌ای مشخص رخ داده است. اگر ترافیک پوششی خاموش باشد، الگوی فعالیت شما برای هر کسی که زنجیره را می‌خواند پیداست.
پرکردن یک رده‌ی اندازه را آشکار میکند، نه هیچ‌چیز را
متن اصلی تا ۳۲، ۶۴، ۱۲۸، ۲۵۶ یا ۵۱۲ بایت پر می‌شود. ناظر می‌فهمد پیام در کدام رده‌ی اندازه قرار گرفته - پس پاسخی یک‌کلمه‌ای و پیامی ۵۰۰ بایتی هنوز از هم قابل تشخیص‌اند، فقط از پیامهای دیگرِ همان رده نه.
ترافیک پوششی بهطور پیشفرض خاموش است
حالت پیامهای طعمه که زمانبندی را پنهان میکند از سهمیهی پیام شما مصرف میکند، برای همین خاموش عرضه می‌شود. تا روشنش نکنید، همبستگی زمانی برای هر کسی که زنجیره را زیر نظر دارد در دسترس است. این یک بده‌بستان آگاهانه است نه فراموشی، اما یعنی پیکربندی پیشفرض از قویترین حالت ضعیفتر است.
نقطه‌ی RPC آیپی شما را می‌بیند
ارسال تراکنش یعنی صحبت با یک ارائهدهندهی RPC که نشانی شما و زمان درخواست‌هایتان را می‌بیند. قابل تعویض و میزبانی شخصی است، اما بهطور پیشفرض فراداده‌ی شبکه را به شخص ثالث می‌سپارید. اگر برایتان مهم است از VPN یا Tor استفاده کنید.
تحویل به Solana، RPC و سرویس کارمزد ما وابسته است
اگر هر یک از این سه از کار بیفتد یا در کشور شما مسدود شود، ارسال متوقف می‌شود. هویت، مخاطبان و تاریخچه‌ی شما آسیبی نمی‌بینند چون روی دستگاه خودتان‌اند، اما PrivaMesh به این معنا که همیشه عبور کند مقاوم در برابر سانسور نیست.
تاریخچه‌ی پیام‌ها بازیابی‌شدنی نیست
رازداری پیشرو هر کلید پیام را پس از استفاده نابود میکند و وضعیت ratchet هرگز دستگاه را ترک نمیکند. عبارت بازیابی هویت و مخاطبان شما را روی دستگاه تازه برمی‌گرداند، اما هرگز گفتگوهایتان را نه. نصب دوباره‌ی برنامه روی همان گوشی هم همین اثر را دارد.
راهی برای اطمینان از افزودن شخص درست وجود ندارد
بسته‌های پیش‌کلید امضا شده‌اند، پس رجیستری نمیتواند کلیدهای یک حساب را عوض کند. اما برنامه گام قبل از آن را بررسی نمیکند: آیا این حساب همان کسی است که منظور شماست؟ نه شمارهی امنیتی هست، نه مقایسه‌ی اثر انگشت، نه تأیید خارج از برنامه. اگر مهاجمی شما را به افزودن حساب خودش متقاعد کند، رمزنگاری بی‌نقص کار میکند و از گفتگوی اشتباه محافظت میکند.
اگر نام مستعار منتشر کنید، زنجیره نشان می‌دهد با چه کسی گفتگو را آغاز کرده‌اید
رجیستری جستجو نام مستعار شما را به کلید عمومی‌تان پیوند می‌دهد، و نخستین پیام هر گفتگو همان کلید را آشکارا حمل میکند - ناگزیر است، چون طرف مقابل راز مشترک را از آن به دست می‌آورد. این پیام به نشانی معمولی گیرنده هم فرستاده می‌شود، چون نشانی مشترک هنوز وجود ندارد. پس هر کسی که زنجیره را می‌خواند می‌تواند این دو را با هم تطبیق دهد و ببیند شما با شخص مشخصی گفتگو را آغاز کرده‌اید، و چه زمانی. نه اینکه چه گفته شده: محتوا رمزشده می‌ماند و پیامهای بعدی به نشانی‌های یک‌بارمصرف می‌روند. اگر هرگز نام مستعار منتشر نکرده باشید، همان پیام نخست نام کسی را نمی‌برد. در اوت ۲۰۲۶ از بیرون گزارش شد؛ رفع درست آن یعنی تغییر قالب پیام، قالبی که نصب‌های قدیمی نمی‌توانند بخوانند.
عبارت دزدیده‌شده هر پیامی را که پیش از نخستین پاسخ فرستاده شده باز میکند
کلید هویت، پیش‌کلید امضاشده و پیش‌کلید پساکوانتومی شما همه از عبارت بازیابی به دست می‌آیند و هیچ پیش‌کلید یک‌بارمصرفی منتشر نمی‌شود. پاکتی که گفتگو را آغاز میکند برای همیشه روی زنجیرهی عمومی می‌ماند و کلید عمومی موقت فرستنده را حمل میکند، پس هر کسی که عبارت شما را داشته باشد می‌تواند ریشه‌ی X3DH را دوباره محاسبه کند. ماجرا به همان یک پیام ختم نمی‌شود: تا فرستنده پاسخی از شما را پردازش نکند، هر پیامی که می‌فرستد همان زنجیره را یک گام جلوتر می‌برد، و همان راز جای آن پیام‌ها را روی زنجیره هم نشان می‌دهد. کسی که وقتی آفلاین بودید سه بار نوشته، هر سه را لو داده است. همین که پاسخ دهید و پاسخ برسد، کلیدی تصادفی که فقط روی دستگاه وجود دارد وارد ratchet می‌شود و عبارت دیگر کافی نیست. ML-KEM-768 چیزی از این را تغییر نمی‌دهد، چون بذر آن هم از عبارت به دست می‌آید. در اوت ۲۰۲۶ از بیرون گزارش شد؛ پیش از آن، ما آن را فقط مربوط به پیام نخست توصیف می‌کردیم.
هیچ نسخهی منتشرشدهای دستدهی پساکوانتومی را کامل نمیکند
نسخهی ۱.۰ با مسیر پساکوانتومی خاموش منتشر شد. نسخهی ۱.۱ آن را برای آیفون‌های دارای iOS 26 روشن کرد، اما متن رمزشدهی X-Wing از طریق بارگذاری در Irys فرستاده می‌شود و در هر دو نسخهی منتشرشده این بارگذاری شکست می‌خورد: درخواست نادرست امضا می‌شد و بعدتر به مسیری فرستاده شد که جابه‌جا شده بود. فرستنده آن‌گاه به X3DH کلاسیک برمی‌گردد، پس هر گفتگویی که تاکنون باز شده تنها با X25519 محافظت شده، نه ML-KEM-768. این همچنان رمزنگاری سرتاسری است، اما دفاعی در برابر متن رمزشده‌ای نیست که امروز ضبط و بعدها با رایانه‌ی کوانتومی به آن حمله شود. رفع آن در نسخهی بعدی App Store می‌آید.
گم کردن عبارت بازیابی یعنی از دست دادن حساب
نه بازنشانی هست، نه مداخله‌ی پشتیبانی، نه پشتیبانی که ما نگه داریم. دوازده کلمه خودِ حساب‌اند. این هزینه‌ی مستقیم نبودن پایگاه داده‌ی حساب‌هاست.
سه پلتفرم، که دوتایشان به‌سختی آزموده شده‌اند
برنامه‌ی آیفون روی iOS 18 یا جدیدتر اجرا می‌شود، اما دستدهی پساکوانتومی به iOS 26 نیاز دارد، پس آیفون‌های با سیستم قدیمی‌تر از X3DH کلاسیک استفاده میکنند. این تنها پلتفرمی است که واقعاً استفاده می‌شود. نصب‌کننده‌ی Windows گواهی امضای کد ندارد، پس هر دانلود هشدار ناشر نشان می‌دهد. APK اندروید نسخهی ۰.۱ است، روی شبیه‌ساز بررسی شده نه دستگاه واقعی، و هیچ نسخهی Android یا Windows هنوز پیامی روی mainnet نفرستاده است. طرح‌های پولی فقط روی آیفون کار میکنند. کلاینت وب وجود ندارد.
قابلیت‌هایی که پیام‌رسان‌های رایج دارند و اینجا نیست
نه گفتگوی گروهی، نه انتقال فایل یا رسانه، نه تماس صوتی یا تصویری، نه همگام‌سازی میان دستگاه‌ها، نه جستجوی پیام در چند دستگاه. PrivaMesh پیام‌رسانی متنی است که بر گفتگوهای دونفره متمرکز است.
ناشناسی تضمین نمی‌شود
PrivaMesh شناسههایی را که در اختیار دارد حذف میکند. نمیتواند جلوی این را بگیرد که هویت خود را در پیامی فاش کنید، نام مستعاری را از جای دیگر دوباره به کار ببرید یا ارائهدهندهی شبکه‌تان شما را شناسایی کند. ناشناسی عادتی است که معماری از آن پشتیبانی میکند، نه کلیدی که روشنش کند.
چرا این صفحه وجود دارد
ادعاهای مطلق آسان نوشته می‌شوند و ناممکن است وارسی شوند، و در محصولات حریم خصوصی بیش از آنکه اعتماد بسازند آن را فرسوده میکنند. هر کسی که به اندازه‌ی کافی فنی باشد تا نظرش اهمیت داشته باشد شکاف‌ها را پیدا میکند، و پیدا کردنشان بی‌آنکه فهرست شده باشند بدتر از خواندنشان در اینجاست.
اگر چیزی در این صفحه نادرست یا کهنه است، یک باگ است - از طریق صفحه‌ی امنیت به ما خبر دهید. اینکه چه کسی چه چیزی را می‌بیند، جزء به جزء، در صفحه‌ی معماری آمده است.
پرسش‌های متداول
آیا پیامهای من ممکن است در آینده رمزگشایی شوند؟
متن رمزشده بهطور دائمی روی زنجیرهی عمومی است، پس میتوان آن را ضبط و ذخیره کرد. رازداری پیشرو هر کلید پیام را پس از استفاده نابود میکند، و روی iOS 26 دستدهی طوری طراحی شده که ML-KEM-768 را بهعنوان دفاع در برابر حملات کوانتومی آینده ترکیب کند - هرچند، همانطور که بالاتر آمد، هیچ نسخهی منتشرشدهای هنوز این گام را کامل نمیکند. هیچکدام متن رمزشدهی ضبطشده را ناپدید نمیکند.
چرا ترافیک پوششی بهطور پیشفرض خاموش است؟
تراکنشهای طعمه از سهمیهی پیام شما مصرف میکنند، پس روشن بودن پیشفرض آن پیامهایتان را بیصدا تمام میکرد. این یک تنظیم است نه پیشفرض، یعنی پیکربندی عرضهشده از نظر زمانبندی از قویترین گزینهی موجود ضعیفتر است.
اگر کسی عبارت بازیابی‌ام را بدزدد، می‌تواند پیامهای قدیمی‌ام را بخواند؟
هر چیزی که پیش از رسیدن نخستین پاسخ شما به فرستنده فرستاده شده، بله. آن پاکت‌ها بهطور دائمی روی زنجیرهی عمومی‌اند، هر کلیدی که برای باز کردنشان لازم است از عبارت به دست می‌آید چون هیچ پیش‌کلید یک‌بارمصرفی منتشر نمی‌شود، و پیامهای پس از نخستین همان زنجیره را ادامه می‌دهند. از نخستین پاسخ پردازش‌شده‌ی شما به بعد، گفتگو با کلیدهای ratchet تصادفی محافظت می‌شود که هرگز دستگاه را ترک نمی‌کنند.
آیا PrivaMesh ناشناس است؟
شناسههایی را که در غیر این صورت نگه میداشتیم حذف میکند - نه شمارهی تلفن، نه ایمیل، نه حساب. آیپی شما را از ارائهدهندهی شبکه پنهان نمیکند و نمیتواند جلوی معرفی خودتان در یک گفتگو را بگیرد.